19 сентября 2021, воскресенье11:48

Культура

Пінчаніну прысуджана літаратурна-мастацкая прэмія “Світ пограниччя”

6 апреля 2021, 16:39

Прэмію атрымае пісьменнік Павел Ляхновіч.

Павел Аркадзевіч, у Вікіпедыі адзначана, что лаўрэатамі міжнароднай літаратурна-мастацкай прэміі на старонцы “Світ пограниччя” ў 2021 годзе сталі восем чалавек. Есть там і ваша прозвішча. Хто першы паведаміў Вам гэту прыемную навіну?

— Мне аб гэтым напісаў польскі пісьменнік Войцех Пэстка. Такую ж прэмію ён атрымаў ў 2016 годзе.

Узнагарода прысуджаецца за переклады на беларускаю мову і папулярызацыю сучаснай літаратуры суседніх з Беларуссю народаў. Так адзначаны ваш нейкі канкрэтны твор ці наогул ўся праца пісьменніка і перакладчыка?

— Пакуль не ведаю. Для мяне гэта ўвогуле стала поўнай нечаканасцю

Прэмія заснавана ў 2015 годзе грамадскімі аб’яднаннямі «Пам’ять без кордонів» і «Чумацький віз» разам з Валынскай абласной дзіцячай бібліятэкай. З 2018 года яе заснавальнікамі з’яўляюцца Міжнародная літаратурна-мастацкая акадэмія Украіны і грамадская арганізацыя «Чумацький віз». Дадзенай прэміяй узнагароджваюць украінскіх і замежных пісьменнікаў, навукоўцаў, перекладчыкаў, а таксама тых людзей, якія спрыяюць развіццю нацыянальных мастацтваў і ўзаемнаму абмену культурнымі каштоўнасцямі, робячы іх усенародным здабыткам.

— Я пераклаў на расейскую мову шэсць раманаў Людмілы Рублеўскай, пяць з іх ужо выдадзены у Расіі. Пераклаў з польскай мовы на беларускую кніжку –Альдона Дзеньцёла з Владавы “На літаратурнай любельшчыне”. Гэта кніжка пра польскіх пісьменнікаў-набілянтаў. Пераклаў больш за 60 апавяданняў польскага пісьменніка Збігнева Уладзімежа Фрончка, зборнік выдадзены ў Беларусі пад назвай “Анёлы, чэрці і кабеты”, а таксама амерыканскага пісьменніка польскага паходжання Вальтэра Цішка . Мае асабістыя апавяданні друкаваліся ва Украіне, у Расеі, у Польшчы.

Раскажыце, калі ласка, пра сябе. Як прыйшлі ў літаратуру?

— Я былы ваенны марак. Дзесяць год служыў на караблях паўночнага флота, потым працягваў службу ў Пінску, ў першым вучэбным атрадзе ВМФ СССР. А яшчэ раней вучыўся ў вышэйшым ваенна-марскім вучылішчы ў Баку. Ўся мая маладосць звязана з флотам. З 1991 года – на пенсіі. Аднойчы мяне запрасілі на работу ў газету “Пінскі веснік”. Гэта адбылося неяк выпадкова. Раней я нешта пісаў для сябе, але нідзе не друкаваўся. Хтосці з маіх сяброў аддаў некалькі маіх апавяданняў тагачаснаму адказныму сакратару газеты Сяргею Талкачову. Яму спадабаліся мае работы, мы сыстрэліся, пагаварылі. І я з задавальненнем прыняў запрашэнне на работу у рэдакцыю, бо гэта адпавядала маім унутранным патрабаванням. Не тое, што я вельмі марыў пісаць, мне здавалася, што напісанне кніжак было справай недасягальнай. А тут становіцца крышачку дасяжным. І я гэтым выпадкам скарыстаўся. Папрацаваць мне ў газеце давялося нядоўга, але я зразумеў гэту кухню, пачаў пісать, актыўна друкавацца. Ў 2006 годзе ўступіў у саюз пісьменнікаў. Працягваю пісаць, займаюся перакладамі.

4 4 голосов
Рейтинг статьи

Читайте нас В Яндекс.Дзен

Подписаться
Уведомление о
0 Комментарий
Inline Feedbacks
View all comments

Все регионы

Мебель из лозы своими руками

Фото носит иллюстративный характер
Фото использовано в качестве иллюстрации, infourok.ru
Боряс Ляшкевич. Фото с личной страницы в ФБ Ирины Ляшкевич
Фото МЧС
Снимок носит иллюстративный характер / Фото из архива Медиа-Полесья

Новости компаний

В стране и мире

30 лет назад бело-красно-белый флаг и герб «Погоня» стали государственными символами

19 сентября 1991 года исторические символы были признаны государственными. Такое решение было принято после распада СССР Верховным Советом Беларуси 12 созыва - парламентом, избранным на частично свободных выборах.

Полешуки

В фокусе - Полесье

Коронавирус

Для тебя

Афиша

0
Будем рады вашим мыслям, пожалуйста, прокомментируйте.x
()
x